Кітап – үнсіз жанған шам. Ол жарығын айқайлап емес, жай ғана төгіп тұрады. Сол жарыққа үңілген адам ғана өз көлеңкесін, өз болмысын анық көре бастайды. Кейде біз өмірдің сыртқы даусына алданып, ішкі үнді естімей қаламыз. Ал кітап – сол ішкі үнді қайта тірілтетін, жүрекке жол табатын ең адал құрал.
Адамның жан дүниесі де кітап секілді: ашылмаса – құпия, оқылмаса – беймәлім. Сондықтан кітап оқу – біреудің ойын білу емес, өзіңді тануға жасалған қадам. Әрбір оқылған шығарма – санаға түскен бір тамшы сәуле. Тамшы көбейген сайын – ой тереңдейді, жүрек жұмсарады, көзқарас кеңейеді.
Үшінші Ұлттық құрылтайда Президент Қасым-Жомарт Тоқаев айтқан «кітапхана – ұлттың жады» деген тұжырым – осы ақиқаттың өзегі. Жады – тек өткеннің қоймасы емес, ол – болашақтың бағытын айқындайтын компас. Егер сол компастан айырылсақ, қайда барарымызды білмей қаламыз. Ал кітап – сол бағытты көрсететін тыныш бағдаршам.
Бір кездері жабылған кітапханалардың орны – тек бос кеңістік емес еді. Ол – оқылмай қалған балалық шақ, сұрақсыз қалған жастық, жауапсыз қалған қоғам болатын. Сол себепті бүгін әр ашылған кітапхана – тек ғимарат емес, қайта оралған сенім, қайта жанған сана.
23 сәуір – Ұлттық кітап күні. Бұл – жай ғана мереке емес, бұл – үнсіз ойдың мерекесі. Осы күні кітап сөресіндегі ғана емес, санадағы шаңды да сүрту керек. Себебі кітап кейде бізге жаңа білім емес, ұмыт болған ақиқатты қайта есімізге салады.
Арнайы деректердегі мәліметтердегідей жастардың жылына 10-12 кітап оқуы – сырттай қарағанда қарапайым көрсеткіш. Бірақ әр кітап – бір өмір. Әр оқырман – сол өмірдің куәгері. Жастардың 40 пайызы кітапты сүйіп оқитыны – үлкен үміт. Себебі мәжбүрлікпен оқылған дүние санаға сіңбейді, ал сүйіспеншілікпен оқылған дүние жүректе қалады.
Кітап – асықпайтын әлем. Ол сенен сабыр сұрайды, бірақ есесіне тереңдік береді. Қазіргі жылдам заманда бұл – ең сирек құндылықтардың бірі. Ақпарат көп, бірақ ой аз. Дерек көп, бірақ түйсік кем. Ал кітап – сол жетіспей тұрған тереңдікті толтырады.
Кейде адамға кеңес керек емес, түсіністік керек. Кітап – дәл сол түсіністікті береді. Ол сенің орныңа сөйлемейді, бірақ сені сөйлетеді. Ол саған дайын жауап бермейді, бірақ дұрыс сұрақ қоя білуге үйретеді. Ұлттық кітап күні – сол сұрақтардың басталатын күні. Бұл – өзіңе қараудың, өзіңмен сырласудың, өзіңді қайта танудың сәті. Кітап оқыған адам – өзгерген адам. Өзгерген адам – өзгеріс әкелетін адам. Ал өзгеріс әкелетін адам – ұлттың болашағын қалыптастыратын тұлға. Сондықтан кейде әлемді өзгерткің келсе – алдымен бір кітап аш. Өйткені үлкен өзгеріс әрқашан кішкентай парақтан басталады.
С. БАЗАРҚҰЛОВА
