Мабада һәрбиримизниң қолидин тепилидиған янфонимизниң қувити азайса, барлиқ ишимизни чәткә сирип қоюп, уни қувәтләшкә қоюшқа алдираймиз. Чүнки янфонимизниң қувити түгисә, худди һаятимиз тохтап қалғандәк, немә қиларимизни билмәй қалимиз. Ойлап қарисақ, қолимиздики техникиниңму дурус ишлиши үчүн униға бәлгүлүк бир вақитқа дәмелиш беришимиз һаҗәткән. Бирақ өзимизгә кәлгәндә биз бу қаидигә әмәл қилип кәтмәймиз. Немишкә десиңиз, һазир һәрхил сәвәпләргә бола нурғунлиған адәмләрниң уйқа …
МЕЙИҢИЗНИМУ ҚУВӘТЛӘШНИ УНТУМАҢ!